Pleiades’te evrensel enerjiyle ilişkiyi yalnızca dışarıdan bir şeyi kendimize çekmek veya görünmeyen bir gücü kontrol etmek olarak ele almıyoruz.
Önce kendimize dönüyoruz:
Bedenimde ne oluyor?
Neyi hissediyorum?
Neyi fark etmeden bastırıyorum?
Neyi sürekli kontrol etmeye çalışıyorum?
Bir deneyim karşısında bedenim nasıl cevap veriyor?
Pleiades’te bu araştırmanın ilk adımı aktivasyondur. Aktivasyonun ardından kişi kendi bedenini, enerji duyarlılığını ve dikkatini tanımayı öğrenir. Çalışma tek bir seansta tamamlanan bir sonuç olarak görülmez; düzenli uygulamayla derinleşen kişisel bir deneyim alanına dönüşür.
Aktivasyonla ne başlar?
Pleiades Meditasyon Sistemi, Şeref Tolga Kuralay’ın kendi bedeninde kendiliğinden ortaya çıkan hareketleri, enerji duyumlarını ve algısal deneyimleri gözlemlemesiyle şekillendi.
Önce deneyim ortaya çıktı. Ardından merak, gözlem ve yıllar boyunca devam eden uygulamalar geldi. Benzer istemsiz beden hareketlerinin ve enerji duyumlarının başka insanlarda da ortaya çıkabildiğinin görülmesi, Pleiades’in bugünkü çalışma biçiminin gelişmesine yardımcı oldu.
Bu nedenle Pleiades’in başlangıcında yalnızca bir düşünce veya önceden hazırlanmış teknik bulunmaz. Başlangıçta doğrudan deneyime yöneltilmiş bir dikkat vardır.
Aktivasyon adını verdiğimiz temassız çalışma, kişinin Bedenin Gizli Zekâsının, ellerindeki enerji ve frekansların harekete geçmeye başladığı ilk adım olarak tanımlanır.
Pleiades öğretisinde rehber, kendi kişisel biyolojik enerjisini katılımcıya aktardığını söylemez. Şeref Tolga Kuralay’ın rehberliği sırasında evrensel enerji alanı açılır ve katılımcının kendisine ait olan yapı bu alan içinde aktive olur.
Rehber alanı açar ve sürece eşlik eder. Ortaya çıkan deneyim kişiye aittir.
Aktivasyon sırasında neler hissedilebilir?
Aktivasyon sırasında bedende farklı yanıtlar ortaya çıkabilir:
- sıcaklık veya serinlik,
- karıncalanma ve elektriklenme,
- titreşim veya dalga hissi,
- ellerde yoğunlaşan enerji,
- hareket etme isteği,
- kendiliğinden gelişen beden hareketleri,
- duygusal bir açılma,
- belirgin bir sessizlik veya sakinlik.
Bazı insanlar güçlü ve görünür hareketler yaşayabilir. Bazılarının deneyimi daha sakin ilerleyebilir. Dışarıdan belirgin bir hareket görülmemesi, içeride hiçbir şey yaşanmadığı anlamına gelmez.
Aynı şekilde güçlü hareketler de kişinin daha ileri olduğu veya daha başarılı bir deneyim yaşadığı anlamına gelmez.
Aktivasyon, belirli bir hareketi başarmaya çalışmak değildir. Kişinin kendi deneyimiyle karşılaşmaya başlamasıdır.
Evrensel enerjiyle ilişkiyi nasıl ele alıyoruz?
Pleiades yaklaşımında insan, çevresinden kopuk ve yalnızca zihninden oluşan bir varlık olarak görülmez. Beden, dikkat, duygular, algılar ve içinde bulunulan ortam sürekli bir ilişki içindedir.
Pleiades’in spiritüel ve öğretisel dilinde bu bütünlük evrensel enerji kavramıyla ifade edilir.
Enerjiyi kullanmayı öğrenmek, her isteneni düşünce gücüyle gerçekleştirmek veya başka insanların iradesini etkilemek anlamına gelmez. Buradaki ilk çalışma, kişinin kendi bedenindeki ve ellerindeki enerji hareketini fark etmesiyle başlar.
Bir duyum ortaya çıktığında hemen ona bir açıklama mı getiriyorsun?
Bedenin hareket etmek istediğinde onu tutuyor musun?
Bir şey hissetmediğinde kendini başkalarıyla karşılaştırıyor musun?
Deneyimin nasıl olması gerektiğine önceden karar veriyor musun?
Pleiades çalışması bu soruların yalnız zihinsel cevaplarını aramaz. Kişinin deneyim sırasında kendi tepkilerini doğrudan fark etmesine alan açar.
“Evrensel enerji”, “enerji alanı” ve “frekans” ifadeleri Pleiades’in spiritüel ve deneyimsel anlatımına aittir. Bunları fizikte ölçülen enerji kavramıyla eşitlemiyor ve aktivasyonun mekanizmasına ilişkin bilimsel olarak doğrulanmış bir açıklama sunduğumuzu iddia etmiyoruz.
Yaşanan deneyim ile bu deneyime getirdiğimiz spiritüel açıklamayı birbirinden ayırıyoruz.
Ellerimizdeki enerji neden önemlidir?
Pleiades aktivasyonunun önemli yönlerinden biri, kişinin ellerindeki enerji ve frekanslarla ilişkisinin açılmasıdır.
Aktivasyonun ardından kişi ellerindeki sıcaklığı, yoğunluğu, akışı veya farklı duyumları daha belirgin hissedebilir. Bu duyarlılık herkes için aynı biçimde veya aynı hızda gelişmez.
Amaç yalnızca bir duyum yakalamak değildir. Kişi zaman içinde:
- ellerindeki enerji hareketini fark etmeyi,
- bu hareketi kendi üzerinde kullanmayı,
- bedenindeki enerjiyle daha bilinçli ilişki kurmayı,
- duyarlılığını ve algısını geliştirmeyi öğrenir.
Aktive edilen yapı rehbere ait değildir. Kişinin kendi yapısına aittir. Aktivasyon başlangıcı oluşturur; bu ilişkiyi geliştiren şey kişinin kendi uygulaması ve deneyimidir.
Aktivasyondan sonra neden düzenli çalışma yapılır?
Bir deneyim yaşamak ile o deneyimi tanımak aynı şey değildir.
İlk çalışmada şaşırtıcı biçimde ortaya çıkan bir duyum başka bir gün görülmeyebilir. Bir çalışma hareketli, bir başka çalışma sakin ilerleyebilir. Bedenin, dikkatin ve duyguların her gün aynı durumda değildir.
Bu nedenle Pleiades’te aktivasyon tamamlanmış bir sonuç olarak görülmez. Aktivasyon, kişinin kendi uygulamasına geçebileceği başlangıçtır.
Aktivasyonun ardından Pleiades meditasyonları, serbest beden çalışmaları, ses, nefes ve meditasyon kodlarıyla çalışma derinleştirilebilir. Kişi ellerindeki enerji ve frekanslarla kendi üzerinde çalışmayı öğrenir.
Buradaki disiplin kendini zorlamak değildir. Her çalışmada aynı deneyimi üretmeye uğraşmak da değildir.
Düzenli çalışma:
- kendine zaman ayırmak,
- dikkatini bedenine getirmek,
- ortaya çıkanı bastırmadan gözlemlemek,
- deneyimi olmadığı bir şeye dönüştürmemek,
- zaman içinde değişen yanıtları tanımaktır.
“Geçen sefer daha çok hareket etmiştim” diyerek bedenden bir gösteri beklemek, çalışmanın özünü kaçırabilir. Bazen fark edilen şey bir hareket değil, sürekli sonuç arama veya kendini başkalarıyla karşılaştırma alışkanlığıdır.
Düzenli çalışma aynı deneyimi tekrar etmek için değil, değişen deneyimlerin içinde kendini daha yakından tanımak içindir.
Bedenin Gizli Zekâsı ne demektir?
Pleiades’in kendi öğretisel dili içinde Bedenin Gizli Zekâsı, kişinin bedeninde ve enerji alanında işlediği kabul edilen evrensel zekâyı ifade eder.
Bu kavram, bedenin her yanıtının bilinçli zihin tarafından önceden planlanmadığına dikkat çeker. Her hareketi isteyerek oluşturmaz, her duyumu önceden belirlemez ve bedenin vereceği bütün cevapları kontrol edemeyiz.
Pleiades, kişinin bildiklerinin yanında henüz fark etmediklerine de bakmasını sağlar.
Bir hareket ortaya çıktığında hemen “bir blokaj çözüldü” demeyiz. Bir titreşimi gelişimin kanıtı olarak kabul etmeyiz. Önce yaşananı anlamaya çalışırız:
Nerede hissettin?
Nasıl başladı?
Ne kadar sürdü?
Çalışma bittikten sonra ne fark ettin?
Bu deneyimin gündelik hayatında bir karşılığı oldu mu?
Deneyimi tanımak, ona aceleyle bir anlam vermekten farklıdır.
Kontrol etmek yerine ilişki kurmak
Pleiades’te bedene alan açmak, iradeyi bir rehbere teslim etmek değildir.
İstemediğin bir uygulamayı sürdürmek zorunda değilsin. İstediğin anda durabilir, ara verebilir veya soru sorabilirsin.
Rehberlik, senin yerine ne hissettiğine karar vermek değildir. Kendi deneyimini daha açık fark edebilmen için anlaşılır bir çerçeve sunmaktır.
Enerjiyi kullanmak da bir hâkimiyet mücadelesi değildir. Önce duyarlılık, dikkat, deneyim ve ilişki gelir. Niyet çalışmanın yönünü belirleyebilir; fakat bedenin o niyete önceden belirlenmiş bir tepki vermek zorunda değildir.
Çalışma gündelik hayatta nasıl devam eder?
Pleiades deneyimi yalnızca meditasyon sırasında ortaya çıkan hareketlerden oluşmaz.
Çalışmanın gündelik hayattaki karşılıklarına da bakılır:
Bir konuşmada gerildiğini daha erken fark edebiliyor musun?
Kendini zorladığın anları ayırt edebiliyor musun?
Tekrarlayan seçimlerini ve ilişkilerindeki benzer döngüleri görebiliyor musun?
Bir duygunun üzerine hemen bir hikâye kurmadan onunla biraz kalabiliyor musun?
Sezgilerinle korkularını birbirinden ayırmak kolaylaşıyor mu?
Kendi merkezine dönmek için daha fazla seçeneğin olduğunu fark ediyor musun?
Bunlar herkes için aynı biçimde veya aynı sürede ortaya çıkacak sonuçlar değildir. Çalışmanın içinde birlikte bakılabilecek araştırma sorularıdır.
Pleiades’te başlangıç noktası aktivasyondur. Devamı ise kişinin katılımı, merakı, kendi uygulaması ve düzenli gözlemidir.
Senden önce inanmanı istemiyoruz. Yaşamadığın bir şeyi yaşamış gibi anlatmanı da beklemiyoruz.
Önce deneyimine bak. Sonra ne yaşadığını kendi sözlerinle anlat.