Pleiades’le ilk kez karşılaştığında, rehberin ellerini hareket ettirdiğini ve katılımcının bedeninde çeşitli yanıtlar ortaya çıktığını görebilirsin. Aklına şu soru gelebilir: “Rehber ona enerji mi veriyor?”
Pleiades’te aktivasyonu, kişinin dışarıdan enerji alması olarak anlatmıyoruz. Spiritüel yaklaşımımızın temelinde, evrensel enerjinin varlığımızdan ayrı olmadığı anlayışı var. Aktivasyonu da kişide mevcut kabul ettiğimiz potansiyelle ilk temasa açılan başlangıç olarak görüyoruz.
Rehber bu karşılaşmaya eşlik eder. Deneyimin gerçekleştiği yer, senin kendi bedenindir.
Sende mevcutsa neden aktivasyona ihtiyaç var?
Bir şeyin varlığında mevcut olmasıyla onu fark etmen aynı şey olmayabilir. Gün içinde bedeninde neler olup bittiğine ne kadar dikkat veriyorsun? Bir duyumu hisseder hissetmez yorumlamadan gözlemleyebiliyor musun?
Çoğu zaman bedenimizi alışkanlıklarımızın içinden dinleriz. Nasıl durmamız, neyi göstermememiz, hangi tepkimizi tutmamız gerektiğini öğreniriz. Yeni bir duyum ortaya çıktığında da onu tanıdığımız açıklamalarla değerlendirmeye çalışırız.
Pleiades’in spiritüel çerçevesinde, bu zihinsel kalıpların kişinin kendi potansiyeliyle temasını geri plana itebildiğini düşünüyoruz. “Pasif kalma” derken bu temassızlığı anlatıyoruz. Bunu bilimsel olarak gösterilmiş bir enerji baskılanması mekanizması olarak ileri sürmüyoruz.
Aktivasyon, yaklaşımımız içinde bu ilişkiyi keşfetmek için ayırdığımız ilk çalışma. Günlük koşuşturmanın içinden çıkıp dikkatini kendi deneyimine getirdiğin, rehberlikle katıldığın bir başlangıç.
İlk aktivasyonda rehberin yeri
Pleiades Meditasyon Sistemi, Şeref Tolga Kuralay’ın kendi bedeninde kendiliğinden ortaya çıkan deneyimleri gözlemlemesi ve çalışmalarını zaman içinde geliştirmesiyle şekillendi. Pleiades uygulamalarına da Şeref Tolga Kuralay rehberliğindeki ilk aktivasyonla başlıyoruz.
Bu temassız çalışmada rehber, sürecin çerçevesini açıklar ve uygulamaya eşlik eder. Senin yerine ne hissettiğine karar vermez. Bedeninin belirli bir hareketi yapmasını başarı şartı olarak koymaz.
Rehberlik, soru sorabileceğin bir ilişkiyi de içerir. Anlamadığın bir şey olduğunda sorabilir, istemediğin bir noktada durabilir ve sınırını ifade edebilirsin.
Bizim için çalışmaya katılımın kadar, kendi seçiminle orada olman da önemlidir.
İlk temas nasıl hissedilir?
Bunun herkes için geçerli tek bir cevabı yok.
Çalışma sırasında sıcaklık, karıncalanma, titreşim, hareket etme isteği veya kendiliğinden hareketler fark edebilirsin. Deneyimin daha sakin olabilir. Belirgin bir değişiklik hissetmeyebilirsin.
Bu farklılıkları bir sıralamaya dönüştürmüyoruz. Çok hareket eden birinin daha açık, daha ileri veya daha yetenekli olduğu sonucuna varmıyoruz. Belirgin bir duyum yaşamamanı da sende eksik bir şey bulunduğu şeklinde yorumlamıyoruz.
Aktivasyon, bedeninden bir gösteri beklediğimiz bir çalışma değildir.
Başkalarının deneyimlerini görmek merak uyandırabilir. Fakat onların yaşadıkları, senin yaşaman gerekenlerin listesi değildir. Kendi deneyimine yer açabilmek için bazen bu karşılaştırmayı fark etmek gerekir.
“Bende de aynısı olacak mı?” sorusunun yanında, “Şu anda bende ne oluyor?” sorusuna da yer verebilirsin.
Hareketin anlamını hemen bilmek zorunda değilsin
Bedeninde alışık olmadığın bir hareket ortaya çıktığında ona bir açıklama araman anlaşılır. Bir şeyin çözüldüğünü, açıldığını veya harekete geçtiğini düşünebilirsin.
Pleiades’te önce olanı tarif etmeyi önemsiyoruz. Hareket nerede başladı? Nasıl hissettin? Deneyim boyunca ne değişti?
Tek başına bir hareketten hangi duygunun çözüldüğünü veya hangi enerji merkezinin açıldığını kesin olarak söyleyemeyiz. “Enerji alanının aktivasyonu” ifadesi sistemimizin spiritüel anlatımına aittir; gözlenen duyumların nedenine ilişkin kesinleşmiş bilimsel bir açıklama değildir.
Bunu açık tutmak, deneyimine daha dikkatli yaklaşmamızı sağlar. Yaşadığını küçümsemeden, ona taşıyabileceğinden fazla anlam yüklemeden konuşabiliriz.
Aktivasyondan sonra yol nasıl devam eder?
Pleiades’te aktivasyon başlangıçtır. Ardından nefes, ses, meditasyon kodları ve serbest beden çalışmalarıyla kendi deneyimini tanımaya devam edersin.
Düzenli uygulama, ilk gün yaşadıklarını tekrar tekrar üretmek için değildir. Farklı günlerde nasıl olduğunu, neler beklediğini ve bedenine nasıl yaklaştığını gözlemleyebilmen içindir.
Bazen bir duyuma daha fazla dikkat verirsin. Bazen sonuca ulaşmak için kendini zorladığını fark edersin. Bazen de çalışma sakin geçer.
Burada kendine sorabileceğin sorular vardır: Deneyime izin veriyor muyum, yoksa onu yönetmeye mi uğraşıyorum? Bir şey olmayınca kendimi yargılıyor muyum? Durmak istediğimde bunu ifade edebiliyor muyum?
Bu sorularla ilerlerken rehberlikten yararlanır, kendi gözlemine de yer açarsın.
Aktivasyona nasıl yaklaşabilirsin?
Olağanüstü bir deneyim yaşamak zorunda olduğunu düşünmeden başlayabilirsin. Önce çalışmanın nasıl gerçekleştiğini öğrenebilir, merak ettiklerini sorabilirsin.
Senden önceden bir duyuma inanmanı veya yaşamadığın bir şeyi olmuş gibi anlatmanı beklemiyoruz. Kendi kelimelerinle konuşabilirsin: “Bunu hissettim.” “Burada zorlandım.” “Belirgin bir şey fark etmedim.”
Pleiades’te ilk adımı bu açıklıkla atıyoruz. Varlığında mevcut olduğunu kabul ettiğimiz potansiyelle karşılaşmaya alan açıyor; ne yaşadığını senin deneyiminden dinliyoruz.
Aktivasyonda sana ne verildiğinden önce, senin ne fark ettiğini merak ediyoruz.