Bir gün neşeli ve hareketlisin. İnsanlarla konuşmak, dışarı çıkmak, bir şeyler yapmak istiyorsun. Başka bir gün daha sessizsin. Aynı sohbet yoruyor, aynı ortam kalabalık geliyor. Biraz kendi başına kalmaya ihtiyaç duyuyorsun.
Bu değişimlere bazen hemen bir isim veriliyor: “Frekansın yükselmiş.” Ya da “Bugün frekansın düşük.”
Peki bu sözler sana kendini anlamanda yardımcı oluyor mu? Yoksa nasıl hissetmen gerektiğine dair yeni bir beklenti mi oluşturuyor?
Pleiades’te önce bu soruya bakıyoruz. Çünkü kendini keşfetmek için çıktığın yol, sürekli daha yüksek, daha olumlu, daha enerjik olman gereken bir yarışa dönüşebilir. O zaman kendi deneyimini dinlemek yerine onu düzeltmeye uğraşırsın.
Frekans derken neyi kastediyoruz?
Fizikte frekans, tekrar eden bir olayın birim zamanda kaç kez gerçekleştiğini ifade eder. Sesin, bir titreşimin veya belirli bir dalganın frekansından söz edilebilir.
Spiritüel anlatımlarda ise aynı kelime çoğunlukla kişinin ruh hâlini, canlılığını, farkındalığını veya çevresiyle hissettiği uyumu anlatmak için kullanılır. Bunlar aynı anlam değildir. “Kendimi daha açık ve canlı hissediyorum” demekle ölçülebilir bir fiziksel frekansın yükseldiğini söylemek farklı iddialardır.
Pleiades’te bu ayrımı koruyoruz. Frekans kelimesini kullandığımızda, onunla hangi deneyimi anlatmaya çalıştığımıza bakıyoruz. Çünkü yalnızca “frekansım değişti” demek, yaşadığın şeyi tanımak için yeterli olmayabilir.
Bedeninde ne değişti? Dikkatin nasıl? Daha rahat mı hissediyorsun, daha hareketli mi? Yoksa yoğun bir duygunun içinde misin?
Kullandığın kelimeyi kendi deneyiminle buluşturduğunda anlatım somutlaşır.
Her zaman iyi hissetmek zorunda mısın?
Sürekli “yüksek frekansta” kalman gerektiğini düşünürsen üzüntünü, öfkeni veya yorgunluğunu yanlış bir şey gibi görmeye başlayabilirsin.
Üzüldüğünde bir de üzülmüş olmayı sorun edersin. Yorulduğunda dinlenmek yerine kendini yeterince geliştiremediğini düşünürsün. Öfkelendiğinde ise neye itiraz ettiğine bakmadan o duygudan kurtulmaya çalışırsın.
Pleiades’te deneyimini yüksek ve düşük diye sıralamadan önce tanımaya yöneliyoruz.
Bazen sessiz kalmak istersin. Bazen bir şeye kızarsın. Bazen ne hissettiğini hemen anlayamazsın. Bunların varlığı tek başına geriye gittiğini göstermez.
Kendinle temas, yalnızca hoşuna giden hâllerine yer vermekle kurulmaz.
Burada önemli olan, hissettiğin şeyi nasıl karşıladığındır. Onu fark edebiliyor musun? Yok sayıyor musun? Hemen bir hikâyeye mi dönüştürüyorsun? Kendine neye ihtiyaç duyduğunu sorabiliyor musun?
Aradığın değişim nerede başlıyor?
Pleiades’in spiritüel yaklaşımında, evrensel enerjiyi insanın dışında duran ve daha fazlasını toplaması gereken bir kaynak olarak görmüyoruz. Kişinin bu bütünlükle bağını kendi varlığında keşfedebileceğini düşünüyoruz.
Bu nedenle başlangıç sorumuz “Frekansımı nasıl yükseltirim?” olmak zorunda değil.
“Kendi deneyimimle nasıl temas kuruyorum?” diye de sorabilirsin.
Çünkü bazen seni meşgul eden şey, bedeninde yaşanandan çok onun hakkındaki beklentindir. Daha yoğun hissetmek, başkalarının anlattıklarını yaşamak veya bir sonraki çalışmada daha ileri gitmek isteyebilirsin.
Bu istekleri fark etmek de çalışmanın parçasıdır. Kendine yeni bir hedef koymadan önce, neden sürekli başka bir hâle geçmek istediğine bakabilirsin.
Aktivasyon bu yolculukta nerede?
Pleiades uygulamalarına Şeref Tolga Kuralay rehberliğinde gerçekleşen ilk aktivasyonla başlıyoruz. Bu temassız çalışmayı, kendi enerji alanınla ilk temasa açılan başlangıç olarak tanımlıyoruz.
Aktivasyonu, ölçülebilir bir frekansı yükselten işlem olarak sunmuyoruz. Buradaki enerji alanı anlatımı, sistemimizin spiritüel çerçevesine aittir.
Çalışma sırasında bedeninde titreşim, sıcaklık, kendiliğinden hareket veya farklı duyumlar fark edebilirsin. Daha sakin bir deneyim de yaşayabilirsin. Belirgin bir şey hissetmeyebilirsin.
Bunları yüksek veya düşük bir seviyenin göstergesi olarak değerlendirmiyoruz. Rehberlikte dikkatimizi yaşadığın deneyime veriyoruz: Ne oldu? Sen nasıl hissettin? Neyi fark ettin?
Bir deneyimin yoğunluğu, senin değerini veya ne kadar ilerlediğini ölçmez.
Düzenli çalışma ne için var?
Aktivasyonun ardından nefes, ses, meditasyon kodları ve serbest beden çalışmalarıyla devam ediyoruz. Düzenli uygulamada kendi deneyimini farklı zamanlarda tanımana alan açıyoruz.
Her çalışmaya aynı hâlde gelmezsin. Günün, beklentilerin ve dikkatini meşgul edenler değişir. Bedeninden her seferinde aynı yanıtı beklemek, bu değişkenliği gözden kaçırmana neden olabilir.
Bir gün hareketli bir çalışma yaşarsın. Başka bir gün daha az duyum fark edersin. Hemen “Bugün frekansım düştü” demeden önce olanı tarif etmeyi deneyebilirsin.
“Bugün dikkatim sık sık dağıldı.”
“Bir hareket beklediğimi fark ettim.”
“Daha sakin hissettim.”
“Belirgin bir şey olmadı.”
Bu cümleler, ne yaşadığını incelemek için daha açık bir başlangıç sunar. Kendine bir derece vermek yerine kendini tanımaya devam edersin.
Çalışmanın ardından hayatında ne fark ediyorsun?
“Frekansım yükseldi” dediğinde bunun senin hayatındaki karşılığını merak ediyoruz.
Kendini daha açık ifade ettiğini mi düşünüyorsun? Bir tartışmada tepkini daha erken mi fark ettin? Dinlenmeye ihtiyacın olduğunu kabul etmek mi kolaylaştı? Yoksa yalnızca çalışma sırasında hoş bir deneyim mi yaşadın?
Bunların her biri ayrı ayrı konuşulabilir. Tek bir kelimenin içine yerleştirmek zorunda değilsin. Yaşadıklarını somutlaştırmak, neyin değiştiğini ve neyin aynı kaldığını görmene yardımcı olur.
Pleiades’te seni sürekli daha yüksek bir hâle ulaşman gereken bir yarışa çağırmıyoruz. Kendi varlığınla temasını keşfetmeye davet ediyoruz. Bazen bu keşif canlı ve hareketli, bazen sakin, bazen de henüz açıklayamadığın bir deneyim olabilir.
Bir dahaki sefere “Frekansımı yükseltmeliyim” diye düşündüğünde, önce kendine şunu sor:
Şu anda ne yaşıyorum ve bunu değiştirmeye çalışmadan fark edebiliyor muyum?